Larssen Advies

Visievorming niet voor mij…….toch?

Is visievorming alleen voor grotere organisaties weggelegd?
Deze vraag is me onlangs gesteld tijdens enkele bijeenkomsten die ik heb gegeven over visievorming en strategie.
Belangrijk bij de beoordeling van de vraag is de perceptie bij het woord ‘Visie’. Ikzelf beschouw de visie van een organisatie als de kernideologie dat aan de basis staat van iedere afweging en beslissing. Het is het overkoepelende begrip voor zowel het toekomstbeeld als de basisfilosofie van een organisatie. Een visie geeft betekenis, stelt doelen, biedt binding, geeft energie en richting en is de drijfveer achter continue verbetering. Is dat niet het kloppend hart van de organisatie? Blijkbaar niet.

Ik begrijp de vraag wel degelijk. De veelomvattendheid van een goed uitgewerkte en geimplementeerde visie kan al snel de veronderstelling geven dat dit niet is weggelegd voor kleinere organisaties. Een visie bestaat uit een missie, een gewaagd doel, kernwaarden en kernkwaliteiten, op elkaar aansluitend en versterkend. Slechts bij investeringsbeslissingen wordt noodzakelijkerwijs (uw bank vraagt hierom) in de toekomst gekeken of bij plotselinge onverwachte wijzigingen in de afzetmogelijkheden of interne organisatie. En dan vaak slechts kijkend naar het specifieke onderwerp wat op tafel ligt. Kleinere organisaties worden veelal gestuurd door de ‘waan van de dag’ en kunnen zich niet snel vrijmaken voor het doorlopen van een zogeheten ‘ontwikkelketen’ om te komen tot een eigen visie. Een veelgehoord argument om niet te komen tot de realisatie van een visie is de noodzaak om ontstane brandjes tijdig te blussen. Ziekteverzuim, personeelsverloop, diefstal, het verlies van een grote klant enz. Zaken die de directe bedrijfsvoering beinvloeden. Die visie moet maar even wachten. Valide argumenten, echter…..

Kunnen we dus stellen dat kleinere organisaties slechts reactief werken, in andere woorden, achter de feiten aanlopen? Niemand met een goedlopend bedrijf zal dat (willen) beamen. Ook Larssen is een kleinere organisatie maar wel degelijk in bezit van een duidelijk doel waarbinnen alle beslissingen, ontwikkelingen en acties een onderdeel vormen. We kennen onze kracht en bewaken onze waarden. Het is de motorolie van de organisatie.
Bovengenoemde investeringsbeslissingen zorgen vaak door een noodzaak tot het visualiseren van de effecten ervan, alsmede de strategie deze investering terug te verdienen. Het hoe en waarom volgt dan echter uit het financiele plaatje in plaats van andersom. Dient investeringsgedrag dan geen logische resultante te zijn uit het ‘ontvouwen’ van de visie?

Het belang van een visie in mijn inziens haast vanzelfsprekend. Een inherent onderdeel hierin dient ook een zogeheten ‘calamiteitenplan’ te zijn. Zaken die kunnen optreden en de uitwerking van de visie kunnen verstoren dienen met een vooropgezette strategie te worden aangepakt. Klantverlies, verloop van personeel, ziekteverzuim van een belangrijke medewerker enz. Allemaal zaken die grote kans hebben zich voor te doen, alleen het moment waarop is onbekend. Alle reden dus om hier op voorhand over na te denken en te werken aan een actieplan voor het geval dat dit zich voordoet.

Larssen ondersteunt u in het proces van uw droom naar een visie waarmee u, uw klanten en uw medewerkers aan het roer staan in de koers die u voor uw organisatie heeft vastgesteld.